ژانر مستند زیر نویس فیلم و سریال

تیم فیلمسازی ژان ماری استراوب و دانیل هویله، بدون اینکه از مأموریتی برای ساختن فیلمی در مورد مربیان و الگوهای زیباییشناختی خود بیم داشته باشد، با حساسیت و بصیرت فراوان روند دقیقی را که طی آن این دو فیلم خود را دوباره ویرایش میکنند، ضبط میکنند. و بحث بر سر هر قطع و تأثیر آن. ادغام نظراتی در مورد تأثیر چهره های متنوعی مانند چاپلین و آیزنشتاین، در مورد مفاهیم اخلاقی و زیبایی شناختی تکنیک فیلم و مواردی مانند ریتم، میکس صدا، و بازیگری. این فیلم تبدیل به یک تور دو نیرو می شود و ما را در اسرار سینما غوطه ور می کند که توسط برخی از بزرگترین سازندگان آن انجام می شود. کاستا این فیلم را هم اولین کمدی و هم اولین داستان عاشقانه خود می نامد.

مارتین بل، فیلمساز، مری الن مارک، عکاس، و شریل مک کال، عکاس، و شریل مک کال، عکاس، دوربین خود را به خیابانهای ظاهراً قابل زندگیترین شهر آمریکا بردند: نوجوانان بیخانمان و فراری که در حاشیه شهر زندگی میکنند. . استریت وایز که از افشاگری های مارک و مک کال در مجله Life متولد شده است، گروهی فراموش نشدنی از کودکان در معرض خطر را دنبال می کند - از جمله تینی چهارده ساله با اراده آهنین، که همراه با شخصیت هولناک و در عین حال کارآمد، ترسناک ترین و بادوام ترین شخصیت پروژه خواهد بود. موشهای صحرایی و دیوین دوستداشتنی - که از خانههای شکستهشان رانده شدهاند، با هولکشی، غواصی و غواصی در زبالهدان زنده میمانند. با دسترسی چشمگیر به دنیای خود، فیلمسازان تصویری ویرانگر صریح و همدلانه از جوانان گمشده ای می سازند که خیلی زود در دنیایی که آنها را شکست داده بزرگ می شوند.

مارتین بل، فیلمساز، زندگی ارین بلک ول، مادر 10 فرزند را از زمانی که یک فاحشه 14 ساله بود تا مبارزه با اعتیاد به مواد مخدر، فقر و فرزندپروری روایت می کند.

یک فیلم مستند بلند درباره چهار شخصیت نمادین که غرب آمریکا را تعریف می کنند. گری مک ماهان خواننده و شاعر کابوی مشهور و قهرمان یودل است. بریس چپمن یکی از با استعدادترین طنابزنان و مربیان اسب در جهان است. ایوان هولنبک یک دامدار نسل چهارم و شاعر و لحافباز برنده جایزه است. جف نورس دامدار، خواننده، ترانه سرا و مجسمه ساز آهنی است.

در پاشنه جنبش حقوق مدنی، یکی از پیشگامان سیاهپوست نترس، رنسانس هارلم را برای عصر جدیدی تصور کرد و غولها و ستارههای در حال ظهور فرهنگ سیاهپوست آمریکایی را به صحنه تلویزیون ملی معرفی کرد. او باسن بود. او باهوش بود. او نوآور، سیاسی و همجنسگرا بود. در مبارزه شخصی خود برای برابری اجتماعی، این مرد تضمین کرد که انقلاب از تلویزیون پخش خواهد شد. مرد الیس هایزلیپ بود. انقلاب روح بود!

در آگوست 2014، ویدئویی از اعدام جیمز فولی، خبرنگار عکاس آمریکایی در ملاء عام در سراسر جهان پخش شد. فولی هنگام زانو زدن در کنار یک شبه نظامی داعش که لباس مشکی پوشیده بود، یک لباس سرهنگ نارنجی پوشیده بود. آن تصویر جهان را برای مقابله با چهره جدیدی از ترور به چالش کشید. و یک خانواده آمریکایی را آزمایش کرد. جیم که از دریچه برایان اوکس، فیلمساز، دوست صمیمی دوران کودکی فولی دیده می شود، ما را از شهر کوچک نیوانگلند به خطوط مقدم آدرنالین در لیبی و سوریه می برد، جایی که فولی محدودیت های خطر را برای گزارش در مورد وضعیت غیرنظامیان تحت تاثیر قرار داده است. توسط جنگ

در یک غروب سرنوشتساز در یک بار غواصی در سیاتل، جاش کونتز و گروهی از طردشدگان اجتماعی یک نمایش کشتی مصنوعی را برای جمعیتی از بارمنهای مشتاق برگزار کردند. با زبان زمخت و الفاظ طنز، بچه ها در یک باله دست و پا چلفتی از همدیگر ضرب و شتم کردند و باعث تشویق جمعیت شدند. آن شب، کشتی گیران نیمه حرفه ای سیاتل متولد شدند.

اوج و پایینهای خارقالعاده وینس کارتر، قهرمان ۸ دوره آلاستار و اسلم دانک را بررسی میکند و به دوران حرفهای بسکتبال رکوردشکنی ۲۲ فصل خود نگاه میکند.